در جلسه میان افسران ارشد اطلاعاتی فرانسوی با سرپلهای داخلی توصیهشده بود که هستههای سخت اغتشاشات باید اجتماعی شده و به سمت خیابان تمایل پیدا کند.
سرویس سیاست مشرق- وزیر خارجه اخیرا در پاسخ به وزیر خارجه فرانسه با ادبیاتی تند به پاریس گفته است که کشورهایی مانند فرانسه باید از موعظه کردن جهانیان درباره «حقوق بشر» و قوانین بینالمللی دست بردارند، این یک ریاکاری آشکار و شرمآور است.
این جمله حکایت از شکرآب بودن روابط تهران با پاریس در روزهای اخیر دارد، به ویژه آنکه دو دیپلمات فرانسوی نیز به دلیل مداخلات و انجام اقدامات پنهان توسط دستگاههای امنیتی بازداشت شدهاند.
بر اساس برخی اطلاعات بر اساس گزارش دریافتی از مراجع ذیربط، دو نفر دیپلمات فرانسوی شامگاه۲۸ تیر در جلسهای با چند نفر از متهمان امنیتی تحت تعقیب دستگیر شده و در این جلسه نوشیدنیهای مختلف نیز روی میز قرار داشته است و حکایت از یک بزم شبانه نیز دارد.
اما بیانیه اخیر وزارت اطلاعات فقط مرتبط با دستگیری دو دیپلمات فرانسوی نبوده و دست روی سوژه مهم «نفوذ و شبکههای همکار با آن» پرداخته است؛ مقوله نفوذ در سالهای اخیر تعریف جدیدی پیداکرده و به کنشهای ترکیبی گفته میشود که از دل آن تهدیدات سخت و نرم فرآوری میگردد.
بررسی سه اقدام خونین علیه مردم ایران در یک سال اخیر یعنی جنگ ۱۲ روزه، اغتشاشات کودتا گونه در دیماه ۱۴۰۴ و نیز جنگ تحمیلی سوم نشان داد که شبکه نفوذ در خدمت اقدامات سخت و نظامی بوده است.
یکی از مهمترین ارکان فعالکننده شبکه نفوذ در داخل کشور مرتبط با فرانسویها است که در یک فرآیند تدریجی، پنهانی و بلندمدت بسترساز عملیات متعدد چون جاسوسی و جنگ نظامی بوده است.
نقش مؤثر فرانسه در آشوبهای ۱۴۰۱
یکی از آشکارترین موارد مرتبط با نقش فرانسه در اکتیو کردن شبکه نفوذ با دستگیری دو افسر اطلاعاتی بلندمرتبه فرانسوی در تهران است، در این پرونده سیسیل کوهلر و ژاک پاری (پاریس) در پوشش معلم بازنشسته و توریست به داخل کشور آمده و در همکاری با سفارت فرانسه در تهران با برخی سرپلهای جریانهای صنفی معارض ارتباط گرفته است.
در جلسه میان افسران ارشد اطلاعاتی فرانسوی با سرپلهای داخلی توصیهشده بود که هستههای سخت اغتشاشات باید اجتماعی شده و به سمت خیابان تمایل پیدا کند.
کوهلرو همکارش در ورک شاپی تشکیل داده و به عناصر داخلی همکار گفته بود که هسته سلولی آشوب را باید در کافهها مستقر کرد، این کد اغتشاشات نزدیک به چهار ماه پس از دستگیری افسران و سرپلهای آنها در تهران فعالشده و عوامل میدانی نیابتی بابا انجام اقدامات آنارشیستی به شیوه جوکرها با مدل گیمری به تخریب اماکن عمومی و اموال مردم در آشوب سال ۱۴۰۱ دست زدند.
ماجرای این دو جاسوس دستگیرشده بهخوبی نشان داد که سفارت فرانسه در سلسله اقدامات معارضانه خود علیه امنیت ملی کشورمان فعال بودهاند.
راهاندازی مؤسسات غیرقانونی، سرمایهگذاری و اجرای پروژههای ضد امنیت ملی در حوزه مختلف، تشدید گسلهای اجتماعی و قومی و حمایت و هدایت از جریانهای معارض در این حوزه، هدایت شبکههای زیرزمینی ضد فرهنگی، شبکهسازی در حوزههای علوم انسانی، هنر، فرهنگ، زبان باهدف تربیت کادرهای آشوب ساز ازجمله اقدامات غیرقانونی و خلافشان دیپلماتیک فرانسویها بوده است.
دیپلماتهای فرانسوی در این سالها همواره آزادانه و بدون هرگونه اطلاعرسانی و پاسخگویی نسبت به شبکهسازی و اجرای پروژهها اقدام نمودهاند. این در حالی است که کارکنان سفارت ایران در فرانسه با محدودیتهای بسیار جدی برای برگزاری امور فرهنگی روبرو بوده و حتی از آزادی عمل ابتدایی برای رفع نیازهای جاری و دیپلماتیک نیز برخوردار نیستند، بهویژه دیپلماتهای و کارکنان زن ایرانی در فرانسه که به دلیل رعایت موازین شرعی به طرز ناجوانمردانهای دارای محدودیت شدهاند.
تحلیل شرایط سیاسی در سالهای اخیر نشان میدهد که راهبردهای فرانسویهای علیه مردم ایران کاملاً کینهتوزانه بوده و تداومدهنده ناتوی فرهنگی اتحادیه اروپا است، این کنشها با توانمندسازی، اعتباربخشی، حمایت مالی و واسپاری، برجستهسازی و پروپاگاندای رسانهای، مرجعیت بخشی و بازتولید کنشگران اشوبساز و ضد امنیتی قابللمس است.
حکومت فرانسه برای تداوم «تجاوز فرهنگی» خود، سلسله بازیگران و شبکههای رسمی و غیررسمی را همسو با خود نموده است که میتوان به مراکزی چون دفتر اسکک (SCAC)، مرکز اعزام نخبگان علمی، مدرسه سفارت، دفتر ایرانشناسی و مرکز زبان، بخشی از بازیگران حاکمیت فرانسه در ایران طی چند دهه اخیر بودند. اگرچه فعالیت این مراکز جملگی غیرقانونی بوده؛ اما در تمام این سالها بدون مانعی مشغول به پیشبرد پروژههای استعماری در کشور بودهاند.
پاریس بخشی از پازل ناتوی اطلاعاتی غربی است
نکته جالبتوجه درباره فعالیت فرانسویها در ایران آن است که در سالهای اخیر با اقدامات اطلاعاتی صورت گرفته و مستندسازی آن بخش قابلتوجهی از این مراکز تعطیل شدند؛ بهگونهای که بنا بر اقرار سفیر پیشین، به این نتیجه رسیدند که دیگر در ایران نمیتوان کار فرهنگی کرد.
برای همین فرانسه در یک تغییر فاز قابلتأمل فعالیتهای خود را به سمت تشدید اقدامات نهان، تمرکز بر فعالیتهای زیرزمینی، تقلا برای دور زدن صریح ضوابط و تیزتر نمودن لبه عناد با مردم ایران جهت داده است.
این سیاست جدید از سوی فرانسه همسو محور شرایط آمریکایی و صهیونی با تأکید بر تحریک و تمرکز بر ایده براندازی بسترسازی شده است که نشان میدهد در این پروژه پاریس بخشی از پازل ناتوی اطلاعاتی غربی در ایران است. این فعالسازی جدید و تغییر فاز تا جایی پیش رفته که دیپلماتهای آن کشور، در خاک کشورمان کنش ضد امنیتی انجام دادهاند.
این دخالتهای غیرقانونی و ناموجه، همان رفتاری است که بیانیه وزارت اطلاعات نسبت به آن هشدار داد که اجازه رفتار مداخله آمیز به میهمانان دیپلماتیک نداده و در صورت تکرار، برخورد درخور متجاوزین را با مسببین صورت خواهد داد.
قابلتوجه آنکه مخاصمات اخیر فرانسه فرای فرمت اقدامات کلاسیک چون جاسوسی بوده و درواقع یک پروژه نفوذ ترکیبی است که برای رفتارهای رادیکال و سخت بسترسازی میکند.
