فرارسیدن اولین سالگرد زنده یاد همشهری عزیز شاعر ، معلم ، مدیر و مدبر که در تمام اوقات زندگی لحظه ای از آموختن به دیگران و گشودن راه کار برای توسعه و پیشترفت کشور کوتاهی نکرد سر انجام در آبانماه ۱۴۰۴ در تهران آرام گرفت روانش شاد باد .
شادروان مجید ضیایی کسی که در طول سالهای آخر عمر با چه عشقی و تلاشی از اندیشه ساخت مر کز درمانی در تربت حیدریه که خودش به مهندس رضا ذوالفقاری که از صمیمی ترین دوستان و از بستگان نزدیک ایشان بودند ،پیشنهاد کرده بود و درجهت ساخت پروژه اورژانس ذوالفقاری در شهرستان تربت حیدریه با چه امید و پیگیری کلیه همکاران دانشگاه علوم پزشکی تربت حیدریه که با ایشان در اربتاط بودندتشویقی می نمود
سر انجام این پروژه درست در زمانیکه کرونا دشمن تندرستی مردم جهان در تربت حیدریه جان هزار ان نفر می گرفت خوشبختانه این مرکز به بهره برداری رسید و جالب است بدانیم که مهندس محمد رضا ذوالفقاری خیر نیک اندیش که از کرانه های دور با چه عشقی از بهره برداری اورژانس قدر دانی می کرد و در کلماتش میگفت من از دوست و فامیل عزیزم که مرا به این کار بزرگ و غیر باورم تشویق کرد بی نهایت سپاسگزام و آن کسی نبود چز روانشاد مجید ضیایی نازنین ولی افسوس که ایشان در زمان بهره برداری از این پروژه متاسفانه ( بدلیل بیماری )امکان حضورشان در آن روز میسر نبود ولی همیشه می گفت من هنوز برای تربت کار دارم و باید راه اندازی دانشکده دندانپزشکی را در تربت حیدریه و المانی از بهترین دوستم مهندس محمد رضا ذوالفقاری را در آن محل دانشگاه مشاهده نمایم
بهر حال بعد از فوت همسر و مونس خودش شادروان حاج خانم قدسی ضیایی نتوانست بدون او زندگی را ادامه دهد وسر انجام در سپیده دم صبح اول آبانماه ۱۴۰۴ به سوی معبودش شتافت ودر بهشت زهرای تهران آرام گرفت . امروز به مناسبت اولین سالگرد درگذشت انسانی مهربان و پدری فداکار که نماد دوستی وی با دخترانش که عاشق آنها بود و همیشه خودش را در شعر با نام سه م که عبارت بود از سه حرف ( مژگان ، مرجان و مژده ) اول نام سه فرزند دلبندش یاد می کرد جای قدردانی از فرزندان مهربانشان که انصافا در طول بیماری پدرشان به صورت مداوم و با مهربانی پذیرای پدرعزیزشان بودند امروز که اولین سالگرد در گذشت مجید آقای ضیایی هست برایشان و همسرشان روانی شاد و برای دختران با محبت و همسران دلسوزشان تندرستی و سلامتی آرزو می نمایم
